Sommige planten hebben de neiging andere naastgelegen kruiden te overwoekeren. We hebben vandaag geprobeerd de orde enigszins te herstellen. Maar ook weer niet te veel zodat de tuin een zekere spontaniteit behoud.
Opvallende bloemen
Op dit moment bloeit de blauwe monnikskap (Aconitum Napellus. Nog niet zo uitbundig als we zouden wensen maar toch. De bladeren van de blauwe monnikskap zijn getand, diep handvormig en prachtig donkergroen glanzend van kleur, de onderkant is iets lichter. Het bloeit van juni tot september met diepblauwe, bijna paarse fluweelachtige bloemen. De opvallende bloemen verschijnen aan een onvertakte bloeiwijze, waarbij de onderste bloemen als eerste opvallen. Elke bloem heeft een eigen kort steeltje (racemes). Elk bloempje is ongeveer 1,5 tot centimeter lang, en heeft een karakteristieke helm- of kapvorm waarvan het bovenste deel over de hele bloem buigt, waardoor het lijkt op de kap van een monnik.

Giftig
De blauwe monnikskap is erg giftig. Het bevat alkaloïden zoals aconitine die een sterke invloed hebben op het hart en het zenuwstelsel. De giftigheid kent vele symptomen zoals: heftige pijnen, zweten, duizeligheid, angst, scherpe pijn in de keel, enzovoort. Vanwege zijn hoge giftigheid werd de blauwe monnikskap vroeger weleens aan ter dood veroordeelden gegeven. Oude namen, zoals duivelskruid en wolfsdood verwijzen ook naar de giftigheid van de blauwe monnikskap. Maar ze werd en wordt echter ook medisch aangewend en is een van de belangrijkste kruiden die gebruikt wordt in de homeopathie.
Homeopathie
Christian Friedrich Hahnemann (1755-1843), de grondlegger van de homeopathie was overtuigd van het idee dat symptomen van een ziekte bestreden konden worden met een middel dat deze symptomen óók geven. Het gelijkende het gelijke genezen: similia similibus curentur. Het middel wordt dan sterk verdund toegepast. Vanwege de lange reeks aan symptomen als gevolg van zijn giftigheid, werd de blauwe monnikskap door Hahnemann als uitermate geschikt geacht voor homeopathische toepassingen. Hij beschrijft in zijn werk Materia Medica Pura de op hem zelf en zijn familie geteste symptomen van Aconitum napellus en stelde vast dat Aconitum vooral geschikt was voor de behandeling van plotseling opkomende ziektebeelden, hevige bloedsomloopstoornissen, duizeligheid en felle pijnen.
Wolfswortel inghenomen onsteken dat herte ende verbranden die inwendighe leden ende dooden den mensche, als over niet seer langhe iaren in die Coopstadt van Antwerpen ghebleken es, daer sommighe die wortel van Blauw wolfswortele, in het salaet voor een goet cruyt gheten hebben die daer af terstont ghestorven sijn. Ende dese Wolfswortelen en dooden niet alleen die menschen maer oock die wolven, honden ende andere dyerghelijcke beesten alst met vleesch huer voor gheworpen wordt.
Nico Rookmaker
25 juli 2026

