Valkruid

Valkruid heeft prachtige gele, margriet­achtige bloemen waarmee het in het late voorjaar bloeit. Het is een over­blijvende, kruidachtige plant die tussen de 20 en 60 centimeter hoog wordt. Aan de basis van de plant ligt een plat rozet van eivormige, behaarde bladeren die dicht op de grond rusten. De plant bloeit in de vroege zomer van juni tot augustus.

Tijdens de bloei­periode verschijnen er diepgele, aromatisch geurende bloem­hoofden met een doorsnede van zo’n 6 tot 8 centimeter. Opvallend is dat de bloem­blaadjes er vaak wat ‘rommelig’ of verwaaid uitzien, wat een kenmerkend detail is voor deze soort. Het verspreidings­gebied loopt van het zuiden van Scandinavië tot de Pyreneeën en de Balkan. Ze is vooral talrijk in de Alpen en de Karpaten, op humus­rijke kalkarme weiden op hoogtes tot wel 2.800 meter.

Het zijn met name de bloem­hoofdjes die de actieve bestand­delen bevatten, zoals flavoïden, die verant­woordelijk zijn voor de medicinale werking. De belang­rijkste medicinale eigenschap van het valkruid is het vermogen om ontstekingen te remmen en pijn te verlichten. Het wordt toegepast in de vorm van zalven, crèmes en gels voor de behandeling van kneuzingen, verstuikingen, blauwe plekken, en zwellingen. Ook verzacht het de jeuk, en roodheid na een insecten­beet. Hoewel Arnica een krachtig natuur­product is, is voorzichtig­heid geboden bij het gebruik. De pure, onverdunde plant is giftig en mag nooit op open wonden of beschadigde huid worden gebruikt. Ook inname van de pure plant is gevaarlijk. Als gorgel­drank kan het wel gebruikt worden bij ontstekingen van mond- en keelholte en bij tandvlees­ontsteking. Een thee van valkruid zou de bloeds­omloop en de doorbloeding van hart stimuleren.

Nico Rookmaker     
26 september 2026